Het is helder wat Ezechiël zegt

Het is het één of het ander. Voor ieder individu zijn er keuzes, zijn er twee wegen, de weg van het leven en de weg die doodloopt. De belangrijkste boodschap uit de preek die gehouden werd ging over de profeet Ezechiël. Een preek die me aansprak omdat het direct de relatie legde met Jihadgangers en hun kinderen.

Deze week zag ik voor de televisie een Nederlandse man vertellen. Jaren geleden was hij gescheiden van zijn Syrische vrouw. In de tijd daarna was zij geradicaliseerd. Ze had hun twee kleine kinderen buiten zijn weten meegenomen en zich aangesloten bij IS. De man, uit veiligheidsoverwegingen van achteren in beeld gebracht, vertelde van zijn grote zorgen. Hij had al jaren geen contact met zijn kinderen. Hij had twee foto’s van vroeger waarop zij onbekommerd, lachend en gezond te zien waren. Via via had hij recente foto’s van zijn kinderen gekregen. Je zag ze nu, vermagerd, kwetsbaar.

De man deed een appèl op de regering. Doe iets voor hen! Mijn ex heeft hele foute beslissingen genomen. Maar mijn kinderen, moeten die ook boeten voor wat zij heeft misdaan?

Eigen verantwoordelijkheid

Ezechiël verzet zich tegen de afschuif-, de wegwerp-, de zondebok- of welke andere cultuur dan ook die je afhoudt van je eigen verantwoordelijkheid. Ezechiël verzet zich tegen de neiging van mensen uit zijn tijd, die zeggen: wij zijn slachtoffers van wat onze ouders deden. Hun schuld komt op ons terecht. Wij erven de zonde van ons voorgeslacht. En soms zeggen ze daarbij zelfs: dat alles komt van God.

Onzin, zegt Ezechiël.

Ga je op je eigen benen staan! Zeur niet! Hij plaatst daar een heldere, duidelijke en harde boodschap tegenover. Wie goed doet zal het leven vinden. Wie slecht doet zal de dood ervaren. Dat goed doen vult Ezechiël heel praktisch in. Hij is bepaald niet vaag of zweverig. Geloven krijgt bij hem handen en voeten. Wie recht doet. Niet mee zuipt op bergfestijnen, stomme goden niet navolgt. De vrouw van zijn naaste niet besmet, niet slaapt met een vrouw die ongesteld is. Wie niemand beknot, niet rooft, geen woekerrente neemt, geen woekerwinst maakt. Zijn brood deelt met een hongerlijder en een naakte met zijn mantel bedekt. Zich afkeert van onrecht en mijn rechtsregels naleeft. Die zal leven.

Ezechiël wijst op de individuele keuzes die jij kunt maken. Daarna krijg je het hele lijstje nog eens, maar dan tegengesteld.

Eigen keuze

Wie onrecht doet, wie wel mee zuipt op bergfestijnen, stomme goden navolgt. De vrouw van zijn naaste besmet, slaapt met een ongestelde vrouw. Wie iemand beknot, woekerrente neemt en woekerwinst maakt. Wie zijn brood niet deelt met een hongerlijder, een naakte met zijn mantel niet bedekt. Wie zich toekeert naar onrecht en mijn rechtsregels niet naleeft. Die zal de dood ervaren.

Het is helder wat Ezechiël zegt. Het is het één of het ander. Voor ieder individu zijn er keuzes, zijn er twee wegen, de weg van het leven en de weg die doodloopt.

En ieder mens is verantwoordelijk voor zijn eigen leven. Je wordt afgerekend op je eigen gedrag. Een vader is niet verantwoordelijk voor zijn kind en een kind niet voor zijn vader. Een vader kan met wat hij doet niet zijn kind compenseren, en het kind zijn vader niet.

Lees vooral het hele verhaal over de weg van het leven.

Geert Horstman,
bestuur Naas